Z kart historii harcerstwa

Twórca Krzyża Harcerskiego

Kazimierz (1880 - 1924) - doktor medycyny i św. Teologii, lekarz, pedagog, ksiądz, współtwórca Harcerstwa Polskiego, autor Krzyża Harcerskiego, poseł na Sejm w Niepodległej Polsce. W czasie pobytu w Anglii w 1904 r. zapoznał się z ideałami ruchu skautowego tworzonego przez gen. Roberta Stephensona Smytha Baden - Powella. Po powrocie do kraju pracował nad przystosowaniem poznanych zasad dla potrzeb młodzieży polskiej. Współpracował ściśle ze swymi przyjaciółmi Olgą i Andrzejem Małkowskiemi. Swoje podręczniki i artykuły dla harcerzy podpisywał jako x. Jan Zawada, Instruktor skautowy, Kapelan skautów lub Kapelan obozowy. W 1906 r. jako rekonwalescent po przebytej gruźlicy w Zakładzie dr Tarnawskiego w Kosowie założył dla dzieci kuracjuszy tzw. wakacyjną drużynę "Dzieci Kosowskich" W 1907 roku Kazimierz Lutosławski wspólnie z ks. Janem Gralewskim zorganizował czteroletnie Ognisko Wychowawcze Wiejskie w Starej Wsi pod Nowomińskiem. W programie szkoły było dużo elementów pracy skautowej, a celem jej było wykształcenie dzielnych obywateli Polski i kościoła katolickiego. W czasie wakacji 1911 roku, przebywając w Drozdowie, założył dwa zastępy "Kruki" i "Czajki" zrzeszające dzieci z rodziny Lutosławskich i ich przyjaciół. Członkowie tych zastępów dali początek zastępom tworzonym w Warszawie przy szkole E. Konopczyńskiego i późniejszej drużynie im. księcia Józefa Poniatowskiego. Po święceniach kapłańskich otrzymanych we Fryburgu w Szwajcarii został prefektem szkół warszawskich i z wielką energią oddał się pracy w harcerstwie. Pięknie śpiewał, był świetnym mówcą i zawsze miał mnóstwo pomysłów więc trudno się dziwić, że młodzież patrzyła w niego jak w tęczę, a propagowana przez niego praca nad sobą owocowała wspaniałym pokoleniem dzielnych Polaków. Ksiądz Lutosławski działał w harcerstwie do czasu konferencji zjednoczeniowej, w dniach 1-2 listopada 1918 roku, w czasie której wszystkie organizacje harcerskie z zaboru pruskiego, Małopolski, Rusi i Rosji, Królestwa Kongresowego i Litwy złączyły się w Związek Harcerstwa Polskiego. Współpracował nad projektem statutu ZHP. Na tejże konferencji zatwierdzono Krzyż Harcerski jego projektu, nadawany już od 1913 r. skautom warszawskim. Ksiądz Kazimierz Lutosławski był niewątpliwie jednym z głównych ideologów ruchu skautowego w Polsce. Charakterystyczne dla polskiego harcerstwa były idealizm, poświęcenie, służba narodowi połączona z zabawą, ćwiczeniami fizycznymi i koleżeństwem. Od 1919 roku ksiądz Lutosławski poświęcił się pracy politycznej jako poseł na Sejm Ustawodawczy. W dniu 5 stycznia 1924 roku w wyniku ciężkiej szkarlatyny odszedł na Wieczną Wartę. Z okazji 70 rocznicy śmierci ks. Kazimierza Lutosławskiego, w dniach 14 - 18 stycznia 1994 r. odbył się I Zlot Dh. Szarego, podczas którego, staraniem 36. Łomżyńskiej Harcerskiej Drużyny Pożarniczej "Wigilowie" im. Mariana Wojciecha Śmiarowskiego - Rawicz, wraz z działającej przy niej Poczcie Harcerskiej 101 Łomża, wmurowano na płycie grobowej księdza kopię Krzyża Harcerskiego, drugą zaś przekazano do Muzeum Przyrody w Drozdowie. W imprezie wzięło udział 14 drużyn harcerskich z Hufca Ziemi Łomżyńskiej i Hufca w Kolnie. Od 1995 roku. w pierwszy weekend marca, odbywają się coroczne Zloty Druha Szarego dla uczczenia Jego kolejnych rocznic urodzin, a z każdym rokiem bierze w nich udział, oprócz Harcerstwa Łomżyńskiego, coraz więcej drużyn z różnych stron Polski; między innymi z Wrocławia, Otwocka, Łochowa, Ostrowca Świętokrzyskiego, Radomska, Skawiny, Stalowej Woli, Krakowa, Siemiatycz, Golubia-Dobrzynia, Mrągowa, Gdańska, Zambrowa, Kolna, Długoborza itd. Organizator i komendant kolejnych Zlotów, hm. Henryk F. Karwowski HR zgromadził wiele materiałów dotyczących życia i działalności Kazimierza Lutosławskiego i z niezwykłym zapałem popularyzuje postać twórcy Krzyża Harcerskiego oraz idee pracy skautowej. W jego Rozkazie specjalnym L.2 z 4 marca 1995 r. do uczestników II Zlotu Druha Szarego czytamy m.in. o zawołaniu "Czuwaj" "czuwajcie przede wszystkim sami nad sobą, abyście nie byli winni życia bez celu i sensu; czuwajcie nad tym, aby wasza harcerska godność i przyrzeczenie jakie złożyliście, jaśniały szczerym blaskiem; czuwajcie w służbie Bogu i ojczystego kraju, który was wydał i któremu wszystko zawdzięczacie; czuwajcie i nieście zawsze chętną pomoc bliźnim i potrzebującym" Podczas V Jubileuszowego Zlotu dh. Szarego, który odbył się w dniach 6 - 8 marca 1998 roku w Szkole Podstawowej w Drozdowie zainaugurowano obchody 80-lecia krzyża harcerskiego jako odznaki ogólnopolskiej. Miejsce spotkań - hol szkolny udekorowany był w tablice dot. rodu Lutosławskich, dh. Szarego i sponsorów. Druhny i Druhowie! Wszystkich, którzy noszą Krzyż Harcerski, bez względu na przynależność organizacyjną, zapraszam do udziału i współtworzenia kolejnych Zlotów odbywających się w pierwsze weekendy marca. Wszelkie niezbędne informacje o programie, zadaniach przed rajdowych, obowiązujących dokumentach, są w każdej chwili dostępne - prześlę je drogą internetową lub tradycyjną pocztą. To tylko dzięki wielkiemu zapałowi wielu z Was i tylko dzięki Wam, Druhny i Druhowie i Waszej wielkiej determinacji i zaangażowaniu, Zloty te od 2008 roku stały się OGÓLNOPOLSKIMI!!! Serdecznie pozdrawiam - z błękitnym niebem ! - Czuwaj ! hm. Henryk F. Karwowski HR

Przy grobie twórców Harcerstwa Polskiego w Zakopanym - Druhny Olgi i Druha Andrzeja Małkowskich

Ostatnia droga Druha Ryszarda

Prezydent Kaczorowski spoczął w Świątyni Opatrzności Bożej - 19.04.2010 - O 13.30 nastąpiło wyprowadzenie trumny Kaczorowskiego; 15 minut później kondukt żałobny wyruszył spod Belwederu do Archikatedry św. Jana. O godzinie 16.00 rozpoczęła się uroczysta pogrzebowa msza św. pod przewodnictwem metropolity warszawskiego abpa Kazimierza Nycza. Homilię wygłosił arcybiskup Józef Glemp. Na mszy zgromadzili się ważni politycy. Przybył były prezydent Lech Wałęsa, marszałek Komorowski oraz liczni druhowie i druhny - harcerze z ZHP , ZHR , Zawiszacy i tłumy wiernych. Pod koniec mszy głos zabrał Bronisław Komorowski, który wspominał byłego Prezydenta. - Wróciłeś do Polski na zawsze - powiedział Marszałek Sejmu pełniący obowiązki prezydenta. Po Komorowskim zmarłego wspomniał abp Kazimierz Nycz, który podziękował, że Prezydent w testamencie ma miejsce swojego pochówku wybrał właśnie Warszawę. O godzinie 17.43 żołnierze wynieśli trumnę z ciałem DRUHA Ryszarda. Na koniec uroczystości druhowie i druhny odśpiewali Modlitwę harcerską. Po mszy rozpoczął się uroczysty przejazd konduktu Traktem Królewskim do Świątyni Opatrzności Bożej w Wilanowie. Kondukt do Świątyni Opaczności dotarł o 18.41, tam odbyła się ceremonia ostatniego pożegnania. Przed wniesieniem trumny do świątyni oddano salwy honorowe. O godzinie 19 żołnierze wnieśli trumnę. Ceremonię pogrzebową odprawia abp Kazimierz Nycz. O godzinie 19.22 ciało Ryszarda Kaczorowskiego zostało przeniesione do specjalnej krypty gdzie oczekiwać będzie dnia zmartwychwstania. Ryszard Kaczorowski urodził się 26 listopada 1919 r. w Białymstoku. Należał do harcerstwa, był związany z drużynami Andrzeja Małkowskiego. Jego konspiracyjną działalność w czasie wojny przerwało aresztowanie przez NKWD 17 lipca 1940 r. Sąd wojskowy skazał Kaczorowskiego na karę śmierci. Po stu dniach w celi zamieniono ją na 10 lat obozu na Syberii. W 1942 r. Kaczorowski opuścił Związek Radziecki i przeszedł szlak bojowy jako żołnierz gen. Andersa. Po wojnie osiadł na stałe w Londynie. Aż do emerytury pracował w przemyśle jako księgowy. Na emigracji organizował polskie harcerstwo, w latach 50. i 60. był we władzach światowego Związku Harcerstwa na Obczyźnie. Został zaprzysiężony na prezydenta RP na Uchodźstwie w lipcu 1989 r., po tragicznej śmierci Kazimierza Sabbata. Rok później przyjechał do kraju, po ponad 50 latach nieobecności. 22 grudnia 1990 r. na Zamku Królewskim w Warszawie Ryszard Kaczorowski przekazał insygnia władzy prezydenckiej Lechowi Wałęsie. Jest uhonorowany wieloma odznaczeniami i tytułami.

CZUWAJ ! DRUHU RYSZRDZIE NA WIECZNEJ WARCIE W DOMU OJCA CZUWAJ !

Położenie Węglewa

Wieś Węglewo położona jest pośród pól około 4 km na północ od Pobiedzisk i Szlaku Piastowskiego Gniezno - Poznań. Jadąc szosą z Pobiedzisk przez teren parafii mijając wioski Latalice i Rybitwy dotrzeć możemy do zachodniego brzegu Jeziora Lednickiego.

Ruiny Palatium Mieszka I i Kaplicy grodowej

W czasach Bolesława Chrobrego na zachodnim brzegu jeziora,od strony Latalic znajdował się most łączący Ledniczkę z lądem i osadami wchodzącymi terytorialnie w skład parafii Węglewo.Ledniczka natomiast była połączona innym mostem z Ostrowem Lednickim.W przdłużeniu owego mostu poprzez Rybitwy biegł szlak w kierunku Poznania. Tam pośród pól, łąk i mokradeł węglewskich praojcowie nasi pobudowali w osadzie świątynię.Była to inna lokalizacja aniżeli obecnie,bowiem pierwsza świątynia była zbudowana w południowo-wschodniej stronie wioski na tak zwanych ,, Dziadach ".

Wioski wchodzące w skład parafii to: Węglewo,Węglewko,Podarzewo,Latalice, Rybitwy i część Moraczewa. Kilometr od Węglewa,tuż przy wiosce Moraczewo zachowały się fragmenty wałów i fos oraz pierścieniowatego grodziska,które istniało w okresie państwa plemiennego.

Sąsiedztwo z Ostrowem Lednickim i bezcennymi pamiątkami pierwszch władców Polski sprawia.że,,tchnie tu Historią " - dziejów Ojczyzny ,Kościoła i naszego Narodu.Dojazd od Muzeum Pierwszch Piastów na Lednicy od strony Dziekanowic.Warto jeszcze wspomnieć iż w północnej części jeziora lednickiego została zbudowana Brama Trzeciego Tysiąclecia do której dotrzeć można od strony Imiołek, z Węglewa przez Latalice,Rybitwy,Skrzetuszewo.